Barneveld 4 september 1943.
Emma verblijft op Kasteel de Schaffelaar als lid van de "Barneveld Groep"
Jacques is die dag naar Amsterdam en Emma schrijft in Jacques' dagboek op zijn verjaardag:
 
        Vandaag ben je jarig en ik heb je niets om te geven. Ik geloof niet dat je dat erg vindt, je wist het trouwens van te voren. Maar helemaal niets geef ik je toch niet en dat is niet vandaag alleen. Met iedere dag dat we samen zijn geef ik je iets van mij en ontvang ik van jou. Geven en nemen, ik weet wel, soms geef jij veel en betaal ik niet met gelijke gift, maar een andere keer wordt dat weer vergoed. Het is tot nu toe nooit geweest, dat jij je rijker voelde dan ik of omgekeerd, we zijn altijd gelijk opgegaan op alle gebied. Alleen nu misschien, na onze vakantiereis naar Utrecht, wacht ik met andere spanning dan jij de komende veertien dagen af. Ik voel me zo tevreden, gelukkig nu, echt tevreden. Laat mij deze dagen dromen en heel veel van je houden. Voelen dat er iets heerlijks gaat gebeuren, waar wij beiden deel aan zullen hebben. Je zegt dat de oorlog gauw afgelopen is. Dan zal het dubbele vreugde zijn. En is het niet zo wat wij verwachten, dan houd ik toch van je, dan weet ik alleen hoe heerlijk het is te verwachten van jou. Je hebt veel verdriet gehad de laatste weken (familie van Jacques gedeporteerd), ik heb je bewonderd en bewonder je nog hoe je het draagt. Ik waardeer je veel meer dan ik in een paar woorden zeggen kan. Ik wil het jou ook niet zeggen omdat het uit mijn daden en mijn omgang met jou moet blijken. Ik wil niet steeds weer lofzingen over de dingen, die goed in je zijn. Ik ken je helemaal en ik wil naast je leven in een sfeer van stil begrijpen. Een sfeer, waarin onze liefde haast tastbaar is, zo groot en heerlijk wat wij aan begrip voor en meeleven met elkaar zaaien, geluk en rust tot vrucht geeft. Mijn woorden zijn altijd zo overdreven of te oppervlakkig, je weet hoe ik me geheel aan jou gegeven heb en niet meer los kan komen en los wil komen omdat ik je, als een kind zijn moeder, nodig heb mijn leven lang.
 
9 dagen later, op 13 september 1943,  overleed Emma's vader Maurits Muller aan een hartaanval.
 
59 jaar later is Emma op 20 november 2002 begraven naast haar vader op de oude joodse begraafplaats in Barneveld.